Искать в полном словаре
ТАМБУРИН
ТАМБУРИН
ТолкБТС
-а;
м.
(
итал.
tamburino)
1)
Ударный
народный
музыкальный
инструмент
,
род
бубна
(
распространён
на
юге
Европы
)
Звуки
тамбурина.
2)
Барабан
с
удлинённым
корпусом
(
распространён
на
юге
Франции
, в Провансе
)
Танцевать
под тамбури́н.
Бить
в тамбури́н.
ТАМБУРИН
ТолкМАС
-а
,
м.
1.
Ударный
народный
музыкальный
инструмент
,
род
бубна
(
распространен
на
юге
Европы
).
По
вечерам
из
иных
домов
раздается
звук
тамбурина.
Боткин, Письма об Испании.
2.
Барабан
с
удлиненным
корпусом
(
распространен
на
юге
Франции
, в Провансе).
[
итал.
tamburino]
ТАМБУРИН
ЭтимШанский
Заимств.
в XVIII в. из
франц.
яз.
, где
tambourine
—
суф.
производное
от
арабизма
tambour
"
барабан
".